Paryż do tanich miast nie należy. Transport, jedzenie w restauracjach i wstępy do muzeów mogą nadszarpnąć nasz wakacyjny budżet. Jak zwiedzić Paryż i nie zbankrutować?
Bazylika Sacre Coeur
Jeśli wybierasz się do Paryża to warto zarezerwować bilety wcześniej na poniższe atrakcje:
W każdą pierwszą niedzielę miesiąca wejście do wielu muzeów jest darmowe. Lista miejsc zależy od sezonu. W zimie ta lista jest bardzo obszerna, większość muzeów jest dostępnych bez biletu. Natomiast w lecie wybór jest troszkę mniejszy, ale na pewno każdy znajdzie coś dla siebie.
Most Aleksandra III
Polecam także mój autorski przewodnik po Paryżu, którego cena zwróci Ci się już przy pierwszej wizycie w restauracji! Jak to możliwe? Otóż podaje w nim wiele wskazówek, które pozwolą zarezerwować restauracje dużo taniej!
3-ci weekend września to świetna okazja na przylot do Paryża. W tym czasie odbywają się Dni Dziedzictwa Narodowego. Przez 2 dni można zwiedzać nie tylko muzea i zabytki normalnie płatne, ale także wiele miejsc niedostępnych dla publiczności. Tego dnia można np. udać się do Pałacu Elizejskiego (siedziby prezydenta Francji), budynku Senatu, Ministerstw czy Telewizji francuskiej.
Ratusz paryski
Darmowy wstęp do Luwru w sobotę po 18-stej
Niewiele osób wie, że od niedawna wejście do Luwru w soboty wieczorem od godziny 18 jest darmowe. Jednak przygotujcie się na kolejkę do wejścia, bo najwięksi fani Luwru już o tym słyszeli.
Ogrody Tuilleries koło Luwru
Noc Muzeów
Podobnie jak w Polsce, w 3-ci weekend majowy w Paryżu odbywa Noc Muzeów. Jest to okazja do zwiedzenia wielu ciekawych miejsc za darmo.
Biała Noc
Noc muzeów to nie jedyna okazja do nocnego zwiedzania zabytków Paryża. Biała noc w pierwszy weekend października zaprezentuje wam zupełnie inne spojrzenie na stolicę Francji. Sprawdźcie plan na najbliższą Białą Noc.
Widok na Wieżę Eiffla
Studenci i osoby do 26 roku życia
Obywatele Unii Europejskiej do 26 roku życia mogą korzystać z darmowego wejścia do większości muzeów. Skorzystajcie z tej oferty i zabukujcie bilet zanim będzie za późno!
Darmowe miejsca w Paryżu
Ogrody Luksemburskie
Parki
Paryż to miasto parków. Warto zaplanować część swojego czasu w Paryża w paryskich parkach.
Wizyta w Paryżu nie musi kosztować fortuny. Wynajmując mieszkanie na Airbnb z kuchnią, możesz przygotowywać śniadania oraz kolacje i brać na obiad kanapki ze świeżych bagietek. Wino pod Wieżą Eiffla na Polach Marsowych smakuje najlepiej, a dobre wino można kupić już za mniej niż 3 euro w sklepie. Zaopatrując się w lokalnych supermarketach, taki wyjazd nie będzie was kosztował więcej niż jedzenie w Polsce.
Zapraszam was do przeczytania mojego artykułu z gotową 3 -dniową trasą po Paryżu z darmowymi miejscami do zobaczenia.
Paryż to nie tylko ogromne miasto, ale przede wszystkim stolica zabytków, muzeów, parków oraz przepięknych miejsc do zobaczenia. Jak zwiedzić jak najwięcej będąc jedynie na weekend w Paryżu? Weekend w Paryżu – plan zwiedzania na 3 dni<
Polecam także mój autorski przewodnik po Paryżu, którego cena zwróci Ci się już przy pierwszej wizycie w restauracji! Jak to możliwe? Otóż podaje w nim wiele wskazówek, które pozwolą zarezerwować restauracje dużo taniej!
Wiele tanich linii lotniczych proponuje weekendowe loty do Paryża, które cieszą się dużą popularnością. Jednak 2 dni w stolicy Francji to stanowczo za mało, aby dobrze zwiedzić to miasto. Dlatego należy dobrze zaplanować swoją wizytę, aby nie tracić niepotrzebnie czasu na zbędne dojazdy. Warto taki wyjazd zaplanować z biurem podróży, np. biuro Itaka proponuje zorganizowane wycieczki z Polski z gotowym już planem zwiedzania. Jeśli jednak zdecydujesz się na przyjazd do Paryża na własną rękę, zapoznaj się z moją trasą, dzięki której w kilka dni zwiedzisz wszystkie najważniejsze zabytki.
Jeśli ten wpis jest dla Ciebie przydatny to będzie mi miło, jeśli postawisz mi wirtualną kawę poniżej:
Klasyki paryskie
Katedra Notre Dame w Paryżu
Przyjeżdżając jedynie na weekend na pewno chcecie zobaczyć paryskie klasyki – Wieżę Eiffla, Luwr, Pola Elizejskie, Łuk Triumfalny, Notre Dame.
Proponuję trasę, która pozwoli Ci zwiedzić dużo więcej, niż same klasyki, a przy tym skorzystać z uroków Paryża.
Widok z Wieży Eiffla
Przylot do Paryża i pierwszy wieczór
Po przylocie na lotnisko i dotarciu do Paryża, zostaw rzeczy w hotelu i ruszaj na miasto, nie ma co tracić czasu! Jeśli przyleciałeś pod wieczór to polecam od razu udać się na Trocadero, aby obejrzeć zachód słońca pod Wieżą Eiffla. Nie zapomnij zabrać ze sobą francuskiego wina, aby zrobić piknik na Polach Marsowych, na pewno będziesz chciała zostać tam dłużej!
Wieża Eiffla nocą
Jeśli nie wiesz gdzie kupić wino, nie martw się. Pod Wieżą Eiffla spokojnie kupisz różnego rodzaju trunki od lokalnych sprzedawców. Uwaga: możesz się spokojnie targować, cena wina od nich nie powinna przekraczać 7 euro, a piwa 2,50 euro.
Weekend w Paryżu – dzień pierwszy
Luwr
Luwr
Polecam rozpoczęcie prawdziwego zwiedzania Paryża od udania się do Luwru. Wysiądź z metra linii 1 na Palais Royal – Musée du Louvre lub Louvre Rivoli. Najlepiej wcześniej zakupić bilety do Luwru przez internet, bo wtedy będziesz mógł wejść bez kolejki. Należy liczyć około 3 godzin na wejście i zwiedzenie najważniejszych dzieł największego muzeum na świecie.
Oczywiście dla niektórych nie jest to obowiązkowe miejsc do odwiedzenia w środku, wtedy możesz spędzić trochę więcej czasu pod piramidę Luwru i porobić śmieszne zdjęcia.
Ogrody Tuilerries
Następnie udaj się do Jardin des Tuilerries, przepięknych ogrodów w okolicach Luwru. Jest to moje ulubione miejsce w Paryżu, skąd rozpościera się widok na najważniejsze paryskie zabytki. W letnie dni w ogrodach jest także wesołe miasteczko, a w zimie jarmark świąteczny i możecie tam coś przekąsić. W Jardin des Tuilleries warto wypić kawę w kawiarni na świeżym powietrzu.
Ogrody Tuilerries
Plac Zgody
Na samym końcu ogrodów dotrzesz do Placu Concorde, gdzie obowiązkowo musisz zrobić zdjęcie z przepięknymi fontannami oraz obeliskiem.
Plac Zgody w Paryżu
Mały Pałac
Kontynuując dalej prosto dotrzesz do Ogrodów i do Pól Elizejskich. Same Pola Elizejskie polecam zostawić sobie na niedzielne popołudnie, aby spokojnie zrobić tam zakupy. Ja proponuje Ci skręcić w połowie Pól Elizejskich koło Petit Palais i Grand Palais. Możesz wejść do środka Małego Pałacu za darmo!
Mały Pałac w Paryżu
Most Aleksandra III
Dalej kontynuujcie prosto, aż do Mostu Aleksandra III, przepięknego złoconego mostu słynącego ze zdjęć ślubnych azjatyckich par oraz wielu teledysków. Przechodząc przez most na wprost zobaczycie Invalides, dawny szpital wojskowy, a obecnie muzeum broni oraz miejsce pochówku Napoleona Bonaparte.
Most Aleksandra w Paryżu
Jeśli nie byłaś jeszcze pod Wieżą Eiffla to może być czas, aby się tam udać. To jedynie 25 minut spacerkiem wzdłuż Sekwany.
Dzielnica Saint Michel i Notre Dame
Natomiast dla tych, którzy już pod Wieżą byli poprzedniego wieczoru, polecam udać się teraz do dzielnicy Saint Michel, w okolice Notre Dame. Najlepiej podjechać metrem lub rowerem, ale można też przejść się wzdłuż Sekwany wracając w stronę Luwru (40 min pieszo, ale przy pięknych widokach i inną stroną niż wcześniej).
Ogrody Luksemburskie
Ogrody Luksemburskie
Dzielnica Saint Michel słynie z naleśników, nawału różnego rodzaju jedzenia oraz masy turystów. Jeśli masz czas koniecznie idźcie do Ogrodów Luksemburskich w tej dzielnicy. Jest to przyjemny i przeogromny park z widokiem na Panteon.
Panteon w Paryżu
Chatelet i Centrum Pompidou
Oprócz tego musisz zobaczyć Fontanne Saint Michel, podejść do Katedry Notre Dame, wejść do księgarni Szekspira oraz pochodzić po uliczkach tej dzielnicy. Polecam także spróbować najlepszej w Paryżu libańskiej knajpki Chez Les Libanais.
Katedra Notre Dame
Jeżeli starczy Ci czasu to polecam albo spływ statkiem po Sekwanie (cena to ok. 14 euro), statki odpływają spod Pont de Neuf czyli Nowego Mostu. Możesz też udać się w okolice paryskiego ratusza Hotel de Villei dalej do dzielnicy Chatelet.
Ratusz paryski
Dzielnica ta słynie z barów i restauracji (idealnie miejsce na zakończenie tego dnia!) oraz ogromnego centrum handlowego Les Halles. Po drodze przejdźobok Centrum Pompidou, zupełnie odmiennego od paryskiego stylu budynku, w którym znajduje się muzeum sztuki nowoczesnej.
Pompidou
Jeśli udało Ci się w pełni zrealizować ten plan, to jesteś naprawdę świetna i udowodniłaś, że można zobaczyć Paryż praktycznie w jeden dzień. Jeżeli nie miałeś siły zobaczyć wszystkich miejsc z listy, to się nie przejmuj, w końcu jesteś na wakacjach i odpoczywać też trzeba 🙂
Niedzielny poranek to idealny czas na wybranie się do Montmarte. Romantyczna dzielnica słynie z dwóch rzeczy: artystów oraz seks-shopów. Zwiedzanie polecam zacząć od wyjścia z metra linii 12 Abesses. Zaraz przy samej stacji znajdziesz przeuroczy malutki skwer ze Ścianą Kocham Cię – Le mur je t’aime. Na ścianie tej napisane jest kocham cię w 250 językach.
Bazylika Sacre-Coeur
Bazylika Sacre-Coeur
Stamtąd udaj się na Place du Terte, gdzie możecie zrobić sobie portret bądź karykaturę za 20 euro i podziwiać przepiękne obrazy lokalnych artystów. Teraz musisz kierować się do najważniejszego zabytku w tej części miasta – Bazyliki Sacre-Coeur. Znajdujesz się właśnie na najwyższym wzgórzu Paryża skąd zobaczysz całe miasto ( no, prawie całe, bo nie widać Wieży Eiffla, jest po prawej stronie jakbyście szukali :)) Polecam stanąć w kolejce do wejścia (kolejka idzie bardzo szybko) i zobaczyć ją także w środku ( wejście darmowe).
Musisz koniecznie usiąść na słynnych schodach pod Bazyliką, najlepiej napić się piwka, a później zejść na dół aż do stacji Avers.
Stamtąd idź w prawo, poprzez Plac Pigale (który wcale nie słynie z kasztanów) oraz uliczki z Seks-Shopami, aż do słynnego Moulin Rouge.
Jeśli to pora obiadowa dla Francuzów ( między południem a godziną 14-stą) to polecam wybrać się na mules des frites, francuskiego dania z owocami morza. Możesz też dalej wsiąść w metro i jechać na Pola Elizejskie.
Łuk Triumfalny i Pola Elizejskie
Łuk Triumfalny w Paryżu
Zacznij zwiedzanie od udania się pod Łuk Triumfalny. Nie musisz wchodzić na samą górę, a wejście pod łuk jest darmowe. Tam pooglądaj jak kierowcy radzą sobie na najbardziej niebezpiecznym rondzie Europy.
Champs Elisees to ulica ze sklepami na każdą kieszeń. Znajdziesz tam zarówno Zarę, jak i pierwszy sklep Louisa Vuittona. Polecam wejście do sklepu Disneya 🙂 Jeśli chcesz spróbować francuskiej kuchni to na Champs Elisee znajdziesz dużo knajpek z tradycyjnym jedzieniem oraz kawiarni z przepysznymi bagietkami ( np. Paul albo Brioche Doree). Możesz też iść do włoskiej restauracji Vapiano na pizzę lub makaron.
Księgarnia Szekspir & Company
Saint Lazare i Galeria La Fayette
Galeria La Fayette
Jeśli nadal masz trochę czasu i siły to wybierz się w okolice dzielnicy Saint Lazare. Tam udaj się do Galerie La Fayette, najbardziej ekskluzywnej galerii w Paryżu, a może nawet w Europie. Obejrzyj też z bliska Operę Garnier i pochodź po małych, paryskich uliczkach lub udajcie się w okolice Kościoła de la Madeleine.
Widok z Wieży Eiffla
Tutaj kończy się nasza wspólna przygoda z Paryżem. Mam nadzieję, że podobała Ci się moja trasa Weekend w Paryżu.
15 kwietnia 2019 r. na własne oczy widziałam pożar najbardziej znanej katedry na świecie. Minęło 6 tygodni od tego wydarzenia. Jak blisko można obecnie podejść do katedry Notre Dam po pożarze i czy skąd najlepiej ją zobaczyć?
Katedra Notre Dame po pożarze
Wybrałam się dzisiaj do dzielnicy Saint Michel, gdzie ostatni raz byłam w trakcie pożaru katedry Notre Dame. Zaskoczyły mnie nie tylko wszędzie obecne barierki i policjanci pilnujący, aby ich nie przekraczać. Zupełnie nie spodziewałam się, że oprócz katedry, także pobliskie mosty oraz ulice są pozamykane i pozagradzane.
Katedra Notre Dame, barierki zagradzające wejście
Katedry Notre Dame nie będzie dostępna dla zwiedzających przez co najmniej 5 najbliższych lat. W planie jest odbudowa do Igrzysk Olimpijskich, które będą mieć miejsce w Paryżu w 2024 roku.
Policjanci pilnujący katedry Notre Dame
Francuski senat przyjął ustawę, która zakłada, że podczas odbudowy nie zostaną dodane żadne elementy, zmieniające wygląd katedry sprzed pożaru. Renowacja ma zostać dokonana z użyciem takich samych materiałów lub najbliższych im odpowiedników. Jeśli konieczne będzie użycie innego materiału, będzie trzeba to uzasadnić. Mowa tu o zadaszeniu, które zostało wykonane z drewna, które już nie występuje, oraz o iglicy Eugène Viollet-le-Duc’a.
Katedra Notre Dame po pożarze
Jednak zamknięty jest nie tylko sam obiekt. Zarówno plac przed tym zabytkiem, otaczające go ogrody z pomnikiem Jana Pawła II-go oraz Pont des coeurs (Most Serc) są pozagradzane barierkami i strzeżone przez policję.
Katedra Notre Dame, barierki zagradzające wejście
Czy można zrobić sobie zdjęcie z Katedra Notre Dame de Paris?
Zrobienia sobie zdjęcia z katedrą z bliskiej odległości nie jest prostym zadaniem. Wszystkie okoliczne ulice zapełnione są turystami próbującymi ująć choć kawałek tego zabytku. Ja polecam przejście kawałek dalej aż do Mostu Saint Michel (Pont Saint Michel) skąd przepięknie widać wieże należące do Notre Dame de Paris. Jeśli bardzo chcecie zrobić zdjęcie z bliższej odległości to w wielu miejscach można zejść po schodach na nadbrzeża Sekwany i mieć całkiem ciekawe ujęcie tej katedry. Najlepiej kierujcie się do Quai de Montebello.
Jest taka ulica w Paryżu, na której życie jest kolorowe i słodkie jak z bajki. Pewnie jej mieszkańcy woleliby, aby jej nie ujawniać turystom, bo to ich własny kawałek raju.
Rue Cremieux – kolorowa ulica w Paryżu
W małej uliczce niedaleko Gare de Lyon w XII dzielnicy kryje się najbardziej kolorowa ulica Paryża. Jest to niewielka uliczka, o długości 144 metrów i szerokości 7,50 metrów, która jest zamknięta dla ruchu kołowego i wybrukowana, dając gościom wrażenie, że opuścili Paryż. Architektura jest zupełnie inna niż na większości ulic stolicy Francji.
Rue Cremieux – zielony dom
Małe domki pomalowane na pastelowe kolory, to tylko jedna z idyllicznych cech tego miejsca. Przy każdym domu znajdziemy doniczki z kwiatami, przechadzające się koty czy rowery jakby postawione dla dekoracji. Tak naprawdę to mieszkańcy tej ulicy tworzą dekoracje tego miejsca. Macie wrażenie jakbyście byli na wsi, gdzie życie płynie spokojnie i bezstresowo? Ciężko wyobrazić sobie, że nadal jesteśmy w stolicy Francji, gdzie wszyscy się spieszą i żyją w ciągłej pogoni za czasem.
Rue Cremieux -fioletowy dom
Trochę informacji o rue Cremieux
Ruch kołowy na rue Crémieux został zabroniony w 1993 roku i jest dostępny jedynie dla przechodniów oraz leniuchujących tam kociaków. Pierwotnie 35 małych kamienic uważano za angielskie pawilony z kuchnią w piwnicy i dwoma piętrami składającymi się z sześciu pokoi. Później ulica dotknięta powodziami, została odnowiona na dzisiejszy styl.
Rue Cremieux – pomarańczowy dom
Rue Crémieux została otwarta w 1865 roku pod nazwą Millaud Avenue. Moses Polydore Millaud (1813-1871) był przedsiębiorcą, bankierem i prasowym baronem. Założył Le Petit Journal, odnoszący sukcesy dziennik, poprzednik dzisiejszej popularnej prasy.
Skąd pochodzi nazwa rue Cremieux
Swoją obecną nazwę ulica przejęła w 1897 roku po Adolphe Crémieux (1796-1880), prawniku i mężu stanu. Urodzony w Nimes, w bogatej żydowskiej rodzinie, Adolphe był obrońcą praw żydów we Francji. Cremieux został pochowany na cmentarzu Montparnasse.
Rue Cremieux – kolorowa ulica w Paryżu
Wybierając się na Rue Cremieux w niedzielne popołudnie z pewnością nie będziecie jedynymi osobami robiącymi zdjęcia w tym miejscu. Pamiętajcie także, że jest to normalna mieszkalna ulica, więc szanujmy własność mieszkańców.
Rue Cremieux – kolorowa ulica w Paryżu
Dojazd na rue Crémieux:
Stacje metra: Quai de la Râpée (linia 5) lub Gare de Lyon (linie 1 i 14, RER A i D).
Wielki Meczet w Paryżu czyli Grande Mosquée de Paris to największa świątynia muzułmańska na terenie Francji, zbudowany już w 1926 roku.
Wielki Meczet w Paryżu
Historia Wielkiego Meczetu
Już pod koniec XIX wieku domagano się budowy meczetu w Paryżu ze względu na potrzeby rosnącej we Francji społeczności muzułmańskiej. Jednak dopiero po ponad 20 latach dyskusji, 19 października 1922 roku, marszałek Lyautey uroczyście podpisał dzieło, które miało stać się Instytutem Muzułmańskim w meczecie w Paryżu.
Wielki Meczet w Paryżu
Muzułmanie mieli za zadanie postawić pierwszy kilof i ułożyć symboliczny kamień w sali modlitewnej MIHRAB. Ten gest został przeprowadzony z niezachwianym entuzjazmem i zapałem, w obecności najwybitniejszych osobistości francuskich i muzułmańskich z Maghrebu, Afryki, Wschodu, Turcji, Egiptu, Persji, Afganistanu i nawet z Azerbejdżanu.
Idea otwarcia meczetu wiązała się z wielką radością ponieważ to symboliczne miejsce miało nawiązać więź i przyjaźń między Francją a islamem. Szczególnie, że otwarcie meczetu oznaczało uznanie Francji dla tysięcy muzułmanów z całego świata.
Patio – Wielki Meczet w Paryżu
W 1922 r. oficjalnie rozpoczęto prace na placu w pobliżu Ogrodu Botanicznego, na miejscu dawnego szpitala Miłosierdzia. W 1926 r. dokonano otwarcia obiektu. Meczet stał się oficjalnym centrum ruchu muzułmańskiego we Francji, którym jest po dziś dzień.
Minaret- Wielki Meczet w Paryżu
Architektura Wielkiego Meczetu w Paryżu
Architektura meczetu wzorowana jest na podobnych obiektach z Maroka i na hiszpańskiej Alhambrze. Marmur z mozaikami kwiatowymi oraz minaret na 30 metrów to obowiązkowe elementy meczetów, których nie zabrakło także tutaj.
Wielki Meczet w Paryżu
Zwiedzanie meczetu w Paryżu
Meczet otwarty jest dla zwiedzających we wszystkie dni oprócz piątków i świąt muzułmańskich. Pierwszy raz kiedy się tam wybrałam przy okazji odwiedzin w Jardin des Plantes znajdującego się zaraz obok, meczet był zamknięty dla zwiedzających. Ze względu na świąteczny wymiar piątku w islamie, tego dnia każdy powinien przyjść pomodlić się w meczecie, podobnie jak katolicy udają się do kościoła w niedzielę. Oczywiście dlatego dużo więcej muzułmanów przychodzi do meczetu w piątki i jest on nieczynny dla nie-muzułmanów. Następnym razem udałam się tam w inny dzień, aby na pewno móc wejść do środka. Wstęp kosztuje jedynie 3 euro, ale i tak uważam, że powinien być darmowy, jak to jest w katedrach Notre Dame czy w Sacre Coeur. Aczkolwiek ze względu, że jest to jedyne tego typu miejsce w Paryżu, oczywiście warto zapłacić.
Minaret i Patio w tle Wielki Meczet w Paryżu
Wchodzenie do sali modlitw nie jest możliwe dla nie-muzułmanów, ale można zobaczyć jak ludzie się modlą przed wejściem do tej sali. W środku nie ma wielu pomieszczeń do obejrzenia, ale sama architektura jest ciekawa i warta zobaczenia. Najpiękniejszą częścią meczetu jest patio w typowych arabskich dekoracjach. Oczywiście jeśli kiedyś zwiedzaliście już inne meczety w krajach arabskich, to miejsce może być podobne. Jednak na tle innych zabytków paryskich, jest to obiekt innego rodzaju, który naprawdę robi wrażenie.
Wielki Meczet w Paryżu
Adres: 2 bis Place du Puits de l’Ermite , 75005 Paris
Les Journées européennes du patrimoine czyli Dni Dziedzictwa Narodowego to doroczne imprezy krajowe, organizowane obecnie przez ponad 50 krajów, na wzór „Dni otwartych drzwi zabytków”, utworzonych w 1984 r. przez francuskie Ministerstwo Kultury. Od 1991 roku Rada Europy organizuje także Europejskie Dni Dziedzictwa.
Sala obrad Senatu francuskiego
Dni Dziedzictwa odbywają się zawsze w trzeci weekend września, który przypada w najbliższą sobotę 15 i niedzielę 16 września 2018 roku. W ten weekend większość zabytków i atrakcji kulturalnych jest bezpłatna oraz oferuje bezpłatne wycieczki, warsztaty i inne spotkania. Otwarte są nie tylko muzea, ale także miejsca specjalne, które normalnie są zamknięte dla publiczności. Jest to jedyny weekend w roku kiedy można zwiedzić np. Palais de l’Élyséeczyli siedzibę prezydenta Francja, budynek Senatu czy ratusz paryski. Do tych miejsc w ciągu roku można się dostać jedynie na zaproszenie ważnej osobistości politycznej.
Biblioteka w budynku Senatu
W tamtym roku udało mi się odwiedzieć 5 miejsc w ciągu 2 Dni Dziedzictwa Narodowego. Pierwszego dnia udałam się do Conciergerie czyli więzienia, gdzie przetrzymywana była Maria Antonina przed straceniem, Pałacu Luksemburskiego czyli budynki obecnego Senatu oraz do Panteonu gdzie pochowanych jest wiele wpływowych ludzi, jak nasza Maria Skłodowska. Drugiego dnia udało mi się odwiedzić budynek Banku Narodowego i zobaczyć jak produkowane są pieniądze oraz Hotel de Ville czyli ratusz miejski, w którym urzęduje prezydent oraz rada miejska Paryża.
Hotel de Ville w Paryżu
Jeśli lubicie odkrywać piękno dziedzictwa kulturowego Paryża i jego okolic, nie może Was zabraknąć na najbliższych journées du patrimoine. Dobrze zaplanujcie swój weekend, bo atrakcji jest wiele, a macie na to jedynie 2 dni! Już teraz można sprawdzić listę darmowych miejsc i zdecydować się, gdzie warto się udać. A naprawdę jest w czym wybierać! Można nie tylko wejść budynku Sejmu, do ministerstwa ekonomii, rolnictwa czy spraw wewnętrznych, ale także zobaczyć od środka France television, Disneyland czy niedostępne dla pasażerów strefy paryskich lotnisk!
Narodowy Bank Francji
Wiele osób aktywanie korzysta z możliwości, które daje to wydarzenie i odwiedzających jest naprawdę dużo, dlatego w niektórych miejscach trzeba przygotować się na kolejki. Na wejście do Senatu czekałam około godziny, ale tylko ci najbardziej cierpliwi mogą wejść do Palais de l’Élysée, gdzie czeka się nawet 6 godzin! Jednakże w większości miejsc nie stoi się więcej niż 20 minut, więc nie przerażajcie się kolejkami.
Panteon w Paryżu
Spacery, wycieczki z przewodnikiem i warsztaty są świetną okazją, aby na nowo odkryć Ile de France i Paryż także skorzystajcie z możliwości, które dają Dni Dziedzictwa Narodowego!
Dokładne informacje i szczegółowy plan znajdziecie na stronie sortiraparis.
W samym centrum Paryża, po lewej stronie Sekwany i na wprost Ogrodów Tuileries koło Luwru znajduje się galeria sztuki francuskiej XIX i XX wieku – Muzeum Orsay. Miejsce odwiedzane przez ponad 4 miliony osób rocznie należy do najsłynniejszych muzeów w Paryżu.
Wejście do Muzeum Orsay
Z budynkiem muzeum wiążę się ponad stuletnia historia. Pod koniec XIX wieku teren ten zakupiono w cely budowy dworca kolejowego. Nowy budynek zaprojektował Victor Lalouxa, a jego zadaniem było stworzenie miejsca wpisującego się w elegancką dzielnicę Paryża. W ten sposób powstał obecny budynek z eklektyczną fasadą, szklanym dachem oraz dwoma ogromnymi zegarami, które zachowały się do dziś.
Zegar główny w Muzeum Orsay
Inauguracja odbyła się w 1900 roku podczas wystawy światowej, w tym samym czasie jak Grand i Petit Palais czy Wieża Eiffla.
Plac przed wejściem do Muzeum Orsay
Niestety budynek służył jako dworzec jedynie przez 39 lat, gdyż z powodu zmiany długości pociągów, nie mieściły się one w dworcu d’Orsay. Przez kolejne lata budynek miał wiele ról, mieścił się tam teatr Renault-Barrault, później dom aukcyjny Druot, a także nakręcono tam wiele filmów.
Muzeum Orsay w Paryżu
Plany zburzenia budynku napotkały się ze sprzeciwem Paryżan, dlatego w 1978 roku wpisano go na listę zabytków. Kilka lat poźniej zaczęto realizować pomysł stworzenia tam muzeum sztuki XIX wieku, którymi kierował architekt Gae Aulenti.
Widok na Luwr zza zegara w Muzeum Orsay
Otwarcia Musée d’Orsay dokonał prezydent François Mitterrand 1 grudnia 1986 roku.
Selfie z zegarem w Muzeum Orsay
Kolekcja muzeum składa się ze zbiorów malarstwa, rzeźby, fotografii i grafiki, jednak największym powodzeniem cieszą się dzieła impresjonistów.
Co właściwie znaczy Orsay? To typ buta, pantofelka, który zakrywa tył stopy i palce, ale odkrywa stopę po bokach. Może być na obcasie lub na płasko.
Statua Wolności w Muzeum Orsay
W muzeum można podziwiać dzieła wielu znanych artystów, o których słyszałam wiele razy, a nigdy nie spodziewałam się ujrzeć na żywo. Pamiętam jak pisałam kilkustronnicową pracę o Paula Cézanne w szkole podstawowej i jak abstrakcyjna była myśl o ujrzeniu jego oryginalnych dzieł w Paryżu. Dlatego oglądając obrazy wielkich impresjonistów, a szczególnie Cézanne’a w moim przypadku, było to dla mnie niesamowitym przeżyciem.
Muzeum Orsay w Paryżu
Oprócz Paula Cézanne’a w Musée d’Orsay można zobaczyć dzieła Gustave’a Courbeta, Paula Gaugina, Édouarda Maneta, Claude’a Moneta, Auguste’a Rodina, Auguste’a Renoir czy Vincenta Van Gogha.
Kobiety w Ogrodzie autorstwa Claude Monet’a w Muzeum Orsay
Do najsłynniejszych eskponatów należą obrazy Autoportret i Gwiaździsta noc nad Rodanem Van Gogha, Śniadanie na trawie Maneta, Tahitańskie kobiety na plaży Paul Gauguin czy cykl Katedra w Rouen Moneta.
Autoportret Vincent van Gogh w Muzeum Orsay
Muzeum Orsay ma 3 piętra i każde podzielone jest na inną część w zależności od czasu tworzenia artystów oraz rodzaju sztuki.
Safo z Lesbos, Muzeum Orsay
Muzeum Orsay to galeria sztuki z dziełami wybitnych artystów, ale to także przepiękny budynek z kawiarnią z widokiem na Luwr. Na spokojne obejrzenie wszystkich dzieł wystarczy poświęcić parę godzin i jest to naprawdę zwiedzanie z przyjemnością.
Widok na Sekwanę z balkony w Muzeum Orsay
Vivante Muzeum Orsay w Paryżu
Przydatne informacje
Jak dojechać:
metro 12, przystanek: Solférino
Rer C, przystanek: Musée d’Orsay
Bilety:
bilet normalny 12€
bilet ulgowy 9€
Godziny otwarcia:
Codziennie oprócz poniedziałków od 9.30 do 18.00, w czwartki do 21.45
O ile budowa Pałacu Wersalskiego była całkiem prostym zadaniem dla takiego władcy jak Ludwik XIV, o tyle podporządkowanie 800 ha natury to nie lada wyzwanie.
Oś główna parku w Wersalu
Plan powstania parku wraz z przepięknymi ogrodami został powierzony architektowi André Le Nôtre, a prace rozpoczęły się w 1660 roku.
Geometryczne formy w Ogrodach Wersalskich
Każdy element królewskiego ogrodu został staranne zaplanowany, a cała sceneria wyreżyserowana.
Parter kwiatowy na górnym tarasie, Wersal
Do parku wersalskiego można wejść za darmo o ile nie zwiedza się pałacu. Według mnie jest to całkiem ciekawa perspektywa, aby wybrać się do ogrodów innego dnia niż do Pałacu Wersalskiego, gdyż kolejka do wejścia oraz samo zwiedzanie apartamentów może być męczące. Jeśli dodamy do tego spokojne przejście parku pieszo, rośnie to do rangi ciężkiego zadania, a przecież ogrody powstały dla przyjemności ich odwiedzających.
Jeśli zdedycujesz się wejść również do Pałacu to bilet możesz kupić tutaj.
Budynki pałacowe z główną komnatą Ludwika XIV, Wersal
Po przekroczeniu bramek bezpieczeństwa, znajdziemy się na placu głównym Place d’Armes. Stamtąd należy udać się na lewo i po przejściu przez dziedziniec, wejdziemy do kompleksu ogrodowego.
Posągi w Ogrodach Wersalskich
Naszym oczom ukażą się ogrody, a kontynuując dalej prosto, możemy zwiedzić cały park i dotrzeć do prywatnych pałaców Marii Antoniny – Małego i Dużego Trianonu (wejście płatne).
Grand Trianon, Ogrody w Wersalu
Ogrody Wersalskie to pierwowzór jardin à la français, tak zwanego ogrodu francuskiego opartego na geometrycznych formach, przystrzyżonych w fantazyjne formy żywopłotach oraz przepięknych fontannach. Ukazują one idealne połączenie roślinności, architektury i rzeźby.
Rzeźby przy fontannie w Ogrodach Wersalskich
„Ludwik XIV był dumny ze swojego ogrodu i miał ku temu powody. Znajdowały się w nim gaje, baseny, partery, kanały, fontanny oraz rzeźby. W 1669 roku posadzono w ogrodzie osiemdziesiąt tysięcy kasztanowców, świerków, grabów, dębów oraz wiązów. Dla nawodnienia takiej liczby roślin potrzeba było masy urządzeń kanalizacyjno-nawadniających, a ich długość rozciągała się na przestrzeni sześćdziesięciu kilometrów. Wykorzystywano około dwustu pomp do tłoczenia wody z Sekwany.”
Fontanna Latony, Ogrody Wersalskie
W ogrodach wersalskich można spędzić cały dzień przechadzając się dróżkami, odpoczywająć przy stawach czy jedząc obiad w kawiarni w parku. Oczywiście odpowiednia pogoda sprzyja odkrywaniu tego miejsca. Latem, kiedy wszystko kwitnie i roślinność dopełnia urok tego miejsca, jest piękniej niż zimą. Jednakże odwiedzając Paryż w zimniejszych miesiącach, również polecam wybranie się do wersalskich ogrodów, gdyż wtedy otacza je tajemnicza atmosfera.
Restauracja w Ogrodach Wersalskich
Czy wiesz, że w Parku w Wersalu znajduje się 50 fontann i 200 000 drzew?
Odwiedzany przez 10 milionów ludzi rocznie, podparyski Wersal jest jedną z największych atrakcji turystycznych we Francji. Nawet w mroźne dnie, ciężko trafić na brak kolejek, w których trzeba zazwyczaj stać ponad godzinę, a często nawet dłużej. Dlaczego ten pałac jest tak interesujący i przyciąga tak wielu turystów? Pałac Wersalski – dlaczego należy do największych atrakcji Francji
Na dziedzińcu Pałacu Wersalskiego
Początki Wersalu
Za panowania Ludwika XIII Wersal było małą wioską, gdzie król przybywał na polowania w okolicznych lasach. Natomiast jego syn, Ludwik XIV, zakochał się z tym miejscu i postanowił wybudować tam rezydencję królewską. Jednak nie był to jedyny powód. Zaraz po odwiedzinach zamku Vaux-le-Vicomte, który należał do wysokiej rangi urzędnika, Nicolasa Fouqueta, zrodził się pomysł realizacji lepszego pałacu. Król po prostu pozazdrościł przepięknej rezydencji swojego podwładnego i nie tylko zlecił budowę lepszego miejsca, ale także aresztował urzędnika.
Kaplica w Wersalu
Prace rozpoczęto w 1661 roku przebudowując istniejący zamek na mały pałac oraz urządzając park. Jednak kiedy król świętował otwarcie nowej rezydencji, a dworzanie nadal uważali ją jedynie za wiejską posiadłość, Ludwik XIV zdecydował o całkowitej przebudowie pałacu. Miał powstać bajeczny Pałac Słońca (Palais du Soleil) i uczynić go Królem Słońca (Roi Soleil).
Pałac w Wersalu
Budynki zaprojektowali architekci królewscy Louis Le Vau i Jules Hardouin-Mansart, natomiast wnętrza Charles Le Brun, a André Le Nôtre odpowiedzialny był za ogrody.
Komnata Króla Ludwika XVI
Architektura Wersalu
Wersal jest jedną z najznakomitszych budowli baroku i stanowił inspirację dla architektów wielu innych podobnych miejsc powstałych w późniejszych latach. Przed pałacem znajduje się półkolisty plac (Place d’Armes ) liczący 6 ha, o podstawie 350 m oraz szerokości 220 m.
Posąg Króla Ludwika XVI
„Pałac posiada trzy dziedzińce: Cour des Ministres (Dziedziniec Ministrów), Cour Royale (Dziedziniec Królewski) z konnym posągiem Ludwika XIV i Cour de Marbre (Dziedziniec Marmurowy) z częścią zabudowań stanowiących część zameczku myśliwskiego Ludwika XIII z białego kamienia i czerwonej cegły.”
Pałac w Wersalu
20 lat po rozpoczęciu budowy pałac z 2 tys. okien, z 700 komnatami,1200 kominkami i 67 klatkami schodowymi był gotowy do zamieszkania. Stał się oficjalną rezydencją króla Francji w 1682 roku i przejął niejako rolę stolicy kraju. Zamieszkany przez wielu dworzan, był wygodny jedynie dla królewskiej pary. Reszta mieszkańców pałacu musiała zadowolić się spaniem w garderobach czy na pryczach.
Komnata Królowej w Pałacu w Wersalu
Maria Antonina w Wersalu
Wersal słynie z przepychu, bogatych wnętrz oraz przepięknego ogrodu. Jednak my utożsamiamy go także z powodu najbardziej znanej i kontrowersyjnej osobistości, która go zamieszkiwała – Marii Antoniny. Kiedy w 1774 roku siedemnastoletnia królowa wystąpiła u boku Ludwika XVI-go, ukazała światu olśniewiające wnętrza pałacu. To dla Marii Antoniny król wzniósł dwa pałace Grandi Petit Trianon w samym środku Ogrodów Wersalskich (zapraszam na mój artykuł o ogrodach). Miałam okazję przeczytać jedną z książek trylogii Juliet Grey o tej monarchini, którą serdecznie polecam.
Sala Luster w Pałacu w Wersalu
„Królowie Francji mieszkali w Wersalu do 1789 r., kiedy wybuchła rewolucja francuska. Wzburzony lud zgilotynował wówczas Ludwika XVI i Marię Antoninę, Wersal stał się celem grabieży. Pałac przed ruiną uratował Napoleon. W 1833 r. król Ludwik Filip urządził w nim Muzeum Historii Francji.”
Posąg w Pałacu w Wersalu
Kilka ciekawostek o Pałacu Wersalskim.
Największa w pałacu jest Sala Lustrzana, w której znajduje się 357 ogromnych luster od podłogi do sufitu.
Sala Luster w Pałacu w Wersalu
Sala Luster w Pałacu w Wersalu
Wszystkie materiały i dekoracje wykorzystane do budowy pałacu są 100 % francuskie.
To tutaj podpisano traktat wersalski kończący I wojnę światową.
W pałacu panował problem z kanalizacją i brzydko pachniało.
Nawet garnki w pałacu wykonane były ze srebra.
Pałac w Wersalu
Część mebli wersalskich zostało sprzedanych na aukcji i zakupili je władcy brytyjscy. Meble znajdują się w Pałacu Buckingham.
Miejsce obecnego zakupu biletów było budynkiem mieszkalnym ministrów francuskich.
W Wersalu znajduje się 5000 mebli oraz 6000 obrazów.
Sala z obrazami w Pałacu w Wersalu
Król Ludwik XVI miał 200 sług, a zadaniem niektórych było po prostu opróżnianie jego toalety.
Pałac ma ponad 67 tys. metrów kwadratowych.
36 000 pracowników budowało pałac i ogrody.
Złota brama pałacu wersalskiego została wymieniona w 2008 roku, gdyż orginalną bramę zniszczono podczas rewolucji francuskiej. Replikę zdobi 100 000 złotych liści o wartości 5 milionów euro.
Pałac można zwiedzać z audio przewodnikiem dostępnym także w języku polskim.
Komnata Królowej w Pałacu w Wersalu
Przydatne informacje
Pamiętajcie!
Po przejściu pierwszych bramek bezpieczeństwa trzeba iść w lewo, aby kupić bilety. Jeśli będą kolejki do kas, w tym samym budynku znajdują się maszyny samoobsługowe, do których zazwyczaj nie ma kolejek, ale tam możliwa jest płatność jedynie kartą. Po zakupie biletu należy iść do kolejki do wejścia, która znajduje się na zewnątrz.
Poznaj cuda Luwru dzięki biletowi wstępu o określonej godzinie. Odkryj główne dzieła sztuki tej ikony Paryża z pomocą cyfrowego audioprzewodnika, koncentrując się na zapierającej dech w piersiach Mona Lisie.
Odwiedź Luwr z biletem wstępu o określonej godzinie, aby zapewnić sobie dostęp do jednego z największych muzeów na świecie. Zakończ swoje doświadczenie odkrywania Paryża przyjemnym rejsem po Sekwanie.
Nie znam osoby, która by nie słyszała o Luwrze. Luwr – największe muzeum na świecie słynie nie tylko ze swoich zbiorów, ale także z pięknej Piramidy i znajdujących się obok Jardin du Tuileries. To miejsce jest obowiązkowe na liście każdego turysty odwiedzającego stolicę Francji. Słynne z Mona Lisy i innych obrazów Da Vinci, jak również ze starożytnych kolekcji Grecji i Egiptu, to muzeum ma 380 000 obiektów i jest odwiedzane przez około 10 milionów ludzi każdego roku. Bilety do Luwru, które zapewnią się szybkie wejście bez kolejki kupisz tutaj.
Luwr, Pawilon Richelieu
Szybkie fakty
Kolekcja: ok. 615 tys. obiektów; na stałe prezentowanych ~35 tys. dzieł. Pow. ekspozycji ponad 70 tys. m².
Godziny: codziennie 9:00–18:00, z nocnym zwiedzaniem do 21:00 w środy i piątki; wtorek – nieczynne. Ostatnie wejście 1 h przed zamknięciem.
Bilet: 22 € (wstęp do stałych i czasowych wystaw w Luwrze + Musée Delacroix tego samego i następnego dnia). Zalecana rezerwacja godziny wejścia.
Wejścia: Piramida, Carrousel (99 rue de Rivoli), Richelieu (dla grup/przewodników), Porte des Lions (nad Sekwaną – bywa okresowo zamykane).
Luwr jest tak wielki, że trudno go zwiedzić w całości. Jeśli chciałbyś spędzić 30 sekund przy każdym obiekcie, potrzebowałbyś 100 dni na obejrzenie wszystkich dzieł sztuki! Mimo że podzielono go na 3 części, nadal każda część jest znacznie większa niż większość muzeów. Na 73 000 metrów kwadratowych można znaleźć obiekty od prehistorii do XXI wieku.
Luwr
Masz mało czasu na zwiedzanie Paryża? Weź bilet na konkretną godzinę!
Muzeum w Luwrze zostało zbudowane w 1190 roku, aby służyć jako twierdza obronna. Po dwóch wiekach przekształcono je w rezydencję królewską dla 20 kolejnych władców Francji. W XVII wieku dwór królewski został przeniesiony do Wersalu i zdecydowano, że Luwr zostanie przekazany artystom. Wreszcie, w 1793 roku, muzeum zostało otwarte. Początkowe kolekcje to obiekty królewskie i skonfiskowana własność kościelna.
Piramida w Luwrze od drugiej strony
„Kolekcja została powiększona za czasów Napoleona, a muzeum zostało przemianowane na Musée Napoléon, ale po abdykacji Napoleona wiele dzieł skonfiskowanych przez jego armie powróciło do swoich pierwotnych właścicieli, a kolekcja została jeszcze zwiększona za panowania Ludwika XVIII i Karola X. Podczas Drugiego Cesarstwa Francuskiego, muzeum zyskało 20 000 sztuk, a od III Rzeczypospolitej stale rośnie dzięki datkom i darowiznom.”
Apartamenty Napoleona III’ego w Luwrze
W 1983 r. francuski prezydent François Mitterrand zaproponował plan odnowienia muzeum. W ramach tego przedsięwzięcia architekt I. M. Pei zaprojektował szklaną piramidę na dziedzińcu głównym, Cour Napoléon. Prace budowlane rozpoczęły się w 1985 r., natomiast uroczyste otwarcie Piramidy nastąpiło w 1989 r. Kolejnym etapem tzw. Wielkiego Luwru była Odwrócona Piramida, ukończona w 1993 r., dzięki czemu zespół wejściowy zyskał spójną, nowoczesną oprawę.
Zawsze jest duża kolejka, aby wejść do muzeum, więc przygotuj się na co najmniej 40 minut czekania przed wejściem do holu, gdzie można kupić bilety. Można również dostać bilety online za 2 € więcej niż normalny bilet i pozwoli to zaoszczędzić dużo czasu -kolejka dla osób, którzy już mają bilety jest znacznie krótsza. Po wejściu do środka pod szklaną piramidą znajdziesz informacje, kasy biletowe, kawiarnie, butiki z pamiątkami i wejścia do trzech pawilonów.
Porada Magdy: kupuj bilet z wyprzedzeniem na konkretną godzinę i przyjdź 15–20 min wcześniej. W dni o mniejszym ruchu sprzedaż na miejscu bywa uruchamiana, ale bez gwarancji.
Północne skrzydło pałacu, położone wzdłuż Rue de Rivoli i poświęcone Armandowi Jeanowi du Plessis, kardynałowi de Richelieu (1585–1642). Na parterze znajdziesz przede wszystkim ekspozycję rzeźby francuskiej — w tym słynne dziedzińce Cour Marly i Cour Puget — która stanowi znakomite wprowadzenie do dalszego zwiedzania. Następnie, we wschodnich częściach skrzydła rozciąga się Departament Sztuki Starożytnego Bliskiego Wschodu, obejmujący m.in. Mezopotamię i Lewant. Z kolei pierwsze piętro wypełniają zbiory francuskie i europejskie od średniowiecza po XIX wiek. Tutaj szczególny akcent jest na sztukę zdobniczą oraz apartamenty Napoleona III. Wreszcie, na drugim piętrze mieści się dział malarstwa z dziełami szkół północnoeuropejskich: francuskiej i niemieckiej z XIV–XVI wieku, niderlandzkiej z XV–XVI wieku, a także flamandzkiej i holenderskiej z XVII stulecia; uzupełniają je wybrane obrazy innych szkół europejskich z XIX wieku.
Nie musisz sama szukać wszystkich atrakcji i lokalizacji – w moim e-booku o Paryżu znajdziesz gotowy plan zwiedzania, linki, sprawdzone miejsca na jedzenie i zakupy.
Południowe skrzydło Luwru, położone wzdłuż Sekwany. Swoją nazwę zawdzięcza Dominique’owi Vivantowi Denonowi (1747–1825), pierwszemu dyrektorowi muzeum. To tutaj — przede wszystkim na poziomie 1 — znajdziesz najważniejsze galerie malarstwa włoskiego, hiszpańskiego i francuskiego, w tym Salę Stanów z Moną Lisą, a także monumentalne schody Daru z Nike z Samotraki, które prowadzą w głąb części poświęconej sztuce starożytnej Grecji. Co więcej, na tym samym poziomie mieści się również słynna Galeria Apollina, gdzie prezentowane są m.in. klejnoty koronacyjne Francji. Na parterze (poziom 0) przejdziesz z kolei przez sale rzeźby — przede wszystkim włoskiej renesansowej — oraz wybrane ekspozycje antyku (greckiego, etruskiego i rzymskiego). W zachodniej części skrzydła znajduje się też Pavillon des Sessions, czyli przestrzeń poświęcona sztuce Afryki, Azji, Oceanii i obu Ameryk. Na poziomie 2 kontynuowane są galerie malarstwa — zwłaszcza francuskiego XIX wieku — dlatego wbrew obiegowym opiniom ten poziom nie jest „pusty”, lecz pełen stałych ekspozycji.
Sully to skrzydło obejmujące najstarsze zachowane budynki pałacu, skupione wokół dziedzińca Cour Carrée. Swoją nazwę zawdzięcza Maximilienowi de Béthune, księciu de Sully (1560–1641). To właśnie tutaj — najpierw na poziomie −1 — zobaczysz wystawę o historii Luwru wraz z pozostałościami średniowiecznego zamku Karola V, które stanowią znakomite wprowadzenie do dalszego zwiedzania. Następnie, na parterze (poziom 0), rozpoczyna się trasa przez Zbiory Sztuki Egipskiej, a w sąsiednich salach prezentowana jest również sztuka starożytnego Bliskiego Wschodu (m.in. Iranu i Lewantu) oraz wybrane kolekcje sztuki greckiej, etruskiej i rzymskiej. Co więcej, na pierwszym piętrze kontynuowane są zarówno galerie egipskie, jak i greckie, dzięki czemu opowieść o starożytności rozwija się spójnie na kilku kondygnacjach. Wreszcie, na drugim piętrze znajdziesz część Wydziału Malarstwa — przede wszystkim kolekcję malarstwa francuskiego z XVII–XIX wieku — która domyka wizytę w skrzydle Sully perspektywą nowożytną.
Selfie z Mona Lisą
Kolekcja jest podzielona na osiem działów kuratorskich:
Starożytności egipskie
Dział obejmujący ponad 50 000 dzieł, zawiera artefakty z cywilizacji Nilu od 4.000 r. pne do IV wieku naszej ery. Gospodarstwa obejmują sztukę, mumie, narzędzia, odzież, biżuterię, zwoje papirusu, gry, instrumenty muzyczne i broń. Wśród kolekcji można znaleźć Kamień z Rosetty, Wielkiego Sfinksa, Siedzącego Skrybę i Szefa Króla Dżedefre.
Siedzący Skryba w Luwrze
Antyki Bliskiego Wschodu
Przedstawia przegląd wczesnej cywilizacji Bliskiego Wschodu i pierwszych osad, przed nadejściem islamu. Departament dzieli się na trzy obszary geograficzne: Lewant, Mezopotamię (Irak) i Persję (Iran). W zbiorach znajdują się takie zabytki jak Stella księcia Lashasha, 2,25-metrowy Kodeks Hammurabiego (wyświetla zasady babilońskie w widocznym miejscu, aby żaden człowiek nie mógł powoływać się na swoją niewiedzę), XVIII-wieczny mural pisma z Investiture z Zimrilim, Głowa pogrzebowa i perski Łucznicy Dariusza.
Sphinx w Luwrze
Starożytności grecka, etruska i rzymska
Dział ten przedstawia fragmenty basenu Morza Śródziemnego od neolitu do VI wieku. Tam znajdziecie Wenus z Milo, Apollo Belvedere, Damę z Auxerre, Herę z Samos.
Eksponaty, w tym ceramika, szkło, wyroby metalowe, drewno, kość słoniowa, dywan, tkaniny i miniatury, obejmują ponad 5000 prac i 1 000 odłamów.
Venus z Milo w Luwrze
Wskazówka: Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o Luwrze i innych atrakcjach Paryża, zapraszam do mojego e-booka o Paryżu, który zawiera szczegółowy przewodnik po najpiękniejszych miejscach w mieście.
Rzeźba
Rzeźby do końca XIX wieku, takie jak Umierający Niewolnik Michała Anioła i Zbuntowany Niewolnik, Daniel w Zagłębiu Lwów, Dziewica z Owernii, Zmartwychwstanie Chrystusa, Psyche odrodzona przez Pocałunek Kupidyna.
Psyche odrodzona przez Pocałunek Kupidyna
Sprawdźcie także kolekcję moich pozostałych zdjęć z działu rzeźby:
Obiekty od średniowiecza do połowy XIX wieku. Początkowa kolekcja opierała się na własności królewskiej i pracach przeniesionych z bazyliki Saint-Denis. Znajdują się tu słynne apartamenty Napoleona III, a także Nessus i Deianira oraz gobelin Maximillian’s Hunt, wazon Madame de Pompadour’s Sèvres.
Apartamenty Napoleona III’go w Luwrze
Potrzebujesz biletów na paryskie atrakcje? Z pewnością znajdziesz je tutaj:
Ta kolekcja ma ponad 7500 dzieł od XIII do 1848 roku, prawie dwie trzecie pochodzi od francuskich artystów, a ponad 1200 to Północnoeuropejskie dzieła.
Kolekcja renesansowa
Kolekcja renesansowa obejmuje arcydzieła Leonarda da Vinci, w tym Mona Lisę, Świętą Annę Samotrzeć (Dziewicę i Dzieciątko z św. Anną), Świętego Jana Chrzciciela oraz Madonnę w grocie; Caravaggia reprezentują Wróżka i Śmierć Dziewicy; z kolei malarstwo XVI‑wiecznej Wenecji ilustrują obrazy Tycjana, m.in. Koncert wiejski (Concert champêtre), Złożenie do grobu oraz Ukoronowanie cierniem.
Obejmuje prace na papierze. Początkiem kolekcji było 8 600 prac w Kolekcji Królewskiej. Zbiory są wyświetlane w Pavillon de Flore; ze względu na kruchość nośnika papieru, tylko część jest udostępniania dla publiczności w tym samym czasie.
Królewska biżuteria w Luwrze
Jest powód, dla którego Luwr jest najsławniejszym muzeum na świecie – jest pełen niesamowitych dzieł sztuki, w których każdy może znaleźć coś dla siebie. Jeśli jednak nie masz wystarczająco dużo czasu, aby go odwiedzić, po prostu obejrzyj Luwr z zewnątrz i zróbcie zdjęcia jego wspaniałym budynkom i Piramidzie, samo to jest niesamowitym przeżyciem.
Informacje praktyczne
Którędy wejść?
Najbardziej intuicyjnie: pod Piramidą (Cour Napoléon).
Najwygodniej przy deszczu i dla wózków: od strony Carrousel du Louvre (wejście podziemne, 99 rue de Rivoli).
Grupy i przewodnicy: Richelieu.
Szybkie przejście w okolicy Sekwany: Porte des Lions – sprawdź w danym dniu, bywa nieczynne.
Co zobaczyć w Luwrze (mój skrót):
Mona Lisa (Sala Denon, Salle des États), Wenus z Milo, Nike z Samotraki, Apartamenty Napoleona III, Kodeks Hammurabiego, Siedzący Skryba, Wielki Sfinks z Tanis – to „pewniaki” na pierwszą wizytę.
Plan zwiedzania i czas:
Minimum: 2–3 godziny na „greatest hits” (Denon + Sully).
Dzień „na spokojnie”: 5–6 godzin z przerwą kawową.
Najluźniej bywa w środy i piątki po 17:00 (nocne zwiedzanie do 21:00). Unikaj wtorków (muzeum zamknięte) i weekendowych poranków szczytowych.
Jak się tam dostać:
metro linia 1 przystanek Palais Royal – Musée du Louvre
metro linia 1 przystanek Louvre Rivoli
Adres:
Rue de Rivoli, 75001 Paris
Ceny:
bilet normalny 22€
bezpłatny wstęp dla wszystkich osób poniżej 18 lat i do 25 roku życia dla mieszkańców Europejskiego Obszaru Gospodarczego
Używamy plików cookies w celu optymalizacji naszej witryny i naszych serwisów.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.